دلم گرفته
دلم عجيب گرفته است

و هيچ چيز
نه اين دقايق خوشبو،كه روي شاخه نارنج مي شود خاموش

نه اين صداقت حرفي ، كه در سكوت ميان دو برگ اين گل شب بوست
نه هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف
نمي رهاند

- و فكر كن كه چه تنهاست
اگر ماهي كوچك ، دچار آبي درياي بيكران باشد

- چه فكر نازك غمناكي
- و غم تبسم پوشيده نگاه گياه است

و غم اشاره محوي به رد وحدت اشياست
- خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند
و دست منبسط نور روي شانه آنهاست...!

                                  روزها مي گذرد از پي هم,ياد تو ,مي خرامد همه آرام,بر بستر تنهائي من .

                             
دلم جز به گريه شبها وا نمي شود
اين غنچه جز به اشك سحر وا نمي شود

آن آتشي كه شعله سراپا كند مرا
جز در نگاه گرم تو پيدا نمي شود

گر همچو شمع پيكر من سوزد از فراق
رازي ست در دلم كه هويدا نمي شود

غير از كس كه تلخي هجران كشيده است
كس با خبر ز حال دل ما نمي شود

تا دور مانده ام ز تو اي نو بهار عشق
يكدم لبم به خنده چو گل وا نمي شود